Vinci * @ Autosalon 2008

Vinci's profileVinci * @ Autosalon 2008PhotosGuestbook

Praktisch

Openingsuren

Het salon opent de deuren van 17 t.e.m. 27 januari (16 januari is Professionele/VIP-dag) van 10u tot 20u op weekdagen en tot 18u30 tijdens weekends.
Nocturnes (tot 22u) voor thema-avonden (18, 21, 24 jan2008).

Toegangsprijs

De toegangsprijs is € 12,50 voor volwassenen en € 6,25 voor 6 tot 12-jarigen (kinderopvang voor 3 tot 10-jarigen tijdens weekends en op woensdag).

Toegang

Met de metro (lijn 1A), trein (vraag het all-in ticket), bus en tram (lijnen STIB 23/52/81/89; De Lijn, Noordstation: 233, 235, 250, 251, 260, 820) en, natuurlijk, met de wagen : parking C (volg de bewijzering).

Meer info op www.febiac.be

Nieuwtjes, opinies & actua vanaf het Salon

Bedankt voor je bezoek!

Add a comment

	Vinciwrote: Dag 11 : Ontspanning en engagement… De laatste dag van het salon, wanneer het salon traditiegetrouw een laatste overrompeling ondergaat. Wat een drukte van potentiële kopers, liefhebbers en families op zoek naar ontspanning en op zoek naar enkele smaakvolle nieuwigheden. Ontspanning, het enige wat alle professionele medewerkers deze dagen hebben moeten missen. Sinds de kick-off van het salon zijn raadgevers, verkopers, technicussen en standverantwoordelijken in de weer geweest om « hun » merk te promoten. Vermoeiend, soms overdonderend maar zonder twijfel ook verrijkend… en dan heb ik het niet over de financiële, maar vooral de professionele kant. Iedereen werkzaam in de sector zal het beamen, de automobielsector is een uitzonderlijk vakgebied waarin de emotie vrij spel heeft. Niet dat de job niet stresserend is – in de laatste twee weken was de stress zeer uitdrukkelijk aanwezig, om de steeds groeiende vermoeidheid niet te vergeten. Beeld je maar eens in : zoveel potentiële klanten op zoek naar informatie, te overtuigen en tevreden te stellen om de verkoop te kunnen afsluiten… of niet ! De vreugde van alle medewerkers op het moment dat de laatste bezoeker de Heizelpaleizen verlaat, laat ik aan jullie verbeelding over… Gedaan met de vermoeidheid, de spanning loslaten, de vreugde van een afgeronde opdracht, op zoek naar ontspanning. Een glaasje op, enkele nerveuse grapjes en de slappe lach weergalmt in de wandelgangen. Het feest kan beginnen. Een bizarre mix van emoties : vreugde omdat het voorbij is, maar ook spijt om de ploeg na die 10 dagen te verlaten. Intense emotie, ik zei het al… ook dat is de auto ! Jan. 28
	Vinciwrote: Dag 10 : De auto heeft toekomst ! We zitten in de laatste rechte lijn van het 86ste salon van Brussel, waarover ik je sinds vorige week enkele persoonlijke impressies over heb neergeschreven. De inzet en het doel, de actoren… Op de vooravond van de afsluiting wil ik je graag een persoonlijk anekdote voorleggen die zonder twijfel iets in zich heeft voor jonge autofans. Meer dan twintig jaar geleden, ik was nog student – je raadt het al – automechanica. Met enkele studiegenoten waren we elk jaar trouw op post op het salon van Brussel, voor ons een niet te missen feest ! Gepassioneerd door schitterende carrosserie, krachtige mecaniek en de automobielsport, droomden we allemaal van (opgelet, nostalgie !) de Audi Quattro, Lancia Stratos, Ford RS 200 en vele andere bolides uit de rallywereld. Deze wagens waren soms aanwezig op de stands van de constructeurs. Eindelijk konden we ze van dichtbij bewonderen. Ik wou toen niets liever dan mechanicus worden op internationale rally-wedstrijd, niets anders ! Om zeker geen pareltje te missen, bereidden we ons bezoek voor met een uitgeschreven route en één dag volstond maar net om onze verwachtingen waar te maken. Eens onze toegangstickets gescheurd, kwam het erop aan om zoveel mogelijk goodies te verzamelen : posters, catalogi, technische uiteenzettingen en zelfs enkele gadgets… als kostbare trofeeën ! Sterker nog, de meest ‘volwassene’ van de groep deed alsof hij een wagen wou kopen, liefst een sportief model, om een testrit te versieren. Zelfs als passagier, of op de achterbank, alles om de volgende dag te kunnen pochen bij de vrienden : ik heb de nieuwe Golf en de 205 GT getest ! Sinds meer dan 15 jaar ondertussen, heb ik er mijn beroep van kunnen maken om nieuwe modellen uit te proberen. Een passie ! Nochtans is alles veranderd. De auto is – in de ogen van sommigen – het boegbeeld geworden van alles wat slechts is in onze maatschappij. Zonder de negatieve impact en de nood voor verbetering naar de toekomst toe te willen negeren, wil ik hier graag mijn persoonlijke passie voor een object dat talrijke amateurs blijft passioneren naar voor brengen. Dit stukje dus aan alle ouders van gepassioneerden door de autosport, dat ze hun kinderen aanvaarden en aanmoedigen in hun passie. Van een gewone auto-mecanicus tot een ingenieur verantwoordelijk voor projecten met designers… een beroep in de autosector vraagt vele talenten. Houden van wagens heeft immers niets ‘abnormaal’ en we hoeven ons niet neer te leggen bij de mening van enkele excentriekelingen die de auto willen maken tot een gebruiksvoorwerp zonder ziel. De uitdagingen zijn immens, onze jongeren kunnen ze waarmaken… Moedig ze aan ! Jan. 28
	Vinciwrote: Dag 9 : Dromen van kleuren… Heb je de gangen van het salon van Brussel al bewandeld ? Is er je niets opgevallen aan de kleuren van de auto’s in de spotlight? Zal ik je helpen ? Meestal zijn de modellen op het salon in de meest explosieve kleuren gespoten. Appelgroen, levendig rood, explosief geel,… Hoewel Duitse constructeurs nooit verlegen zitten om opvallende kleuren, zullen ook de andere merken zich - op grote salons als deze - niet beperken tot de klassieke tinten. Je denkt nu vast «dat doen ze enkel voor het salon ». Maar neen, alle kleuren die je op het salon ziet, zijn ook beschikbaar in de catalogus. Geen enkele wagen wordt in een apart kleurtje gestoken ‘speciaal voor het salon’. Welnu, je moet niet van de opmerkzaamste zijn om te zien dat in onze straten de autokleuren over het algemeen heel braaf blijven. Wat is er nu van aan? Volgens verschillende studies is bijna 75% van de verkochte auto’s in België blauw, grijs of zwart! Uiteraard kan je bij deze 3 “basics” kiezen uit een uitgebreid palet, van lichtere tinten tot heel donker. Bij zo weinig extravagantie vraag ik me af in hoeverre mensen hun wagen van alle dag willen opvrolijken. Het antwoord lijkt nochtans duidelijk en hangt af van enkele objectieve criteria. Ten eerste willen we nog altijd graag een beetje discreet blijven, kwestie van niet té veel in the picture te ‘rijden’. Daarbij komt dat nog de –belangrijke- aspect van het doorverkopen van de wagen. Natuurlijk verkoopt een grijze of zwarte wagen makkelijker dan een … kanariegele ! En daarbij zal een exotische kleur altijd beter passen bij een sportief model dan bij een ultra-klassieke gezinswagen. Bijgevolg, en in tegenstelling tot de bonte modellen op het salon, is er weinig kans dat onze wegen binnenkort omgetoverd worden in weelderige regenbogen. De auto blijft dus gebogen onder de strenge wetten van onze commerciële samenleving en laat stilletjes aan het idee van ‘het oog wil ook wat’ achter zich. En voor zij die niet genoeg kunnen krijgen van kleur op de weg, hierbij een raad voor toekomstige vakantiebestemmingen : Miami of Cuba zijn misschien wel de laatste plaatsen ter wereld waar de kleur een auto omtovert in een echte zonnestraal. Een droom… die werkelijkheid wordt ! Jan. 25
	Vinciwrote: Dag 8 : Op oorlogspad met stickers Het milieu is het thema van het salon dit jaar - daar kan je niet naast – en niemand kan beweren dat ‘de auto’ er niets aan doet om minder te vervuilen. Of toch ? Het blijkt te mooi om waar zijn, want er waren toch enkele manifestanten die het autosalon niet laten voorbijgaan zonder hun onvrede tegenover dat ‘vervuilend monster’ te uiten. Uiteraard moet iedereen de vrijheid hebben om zijn/haar mening te verdedigen. Desalniettemin, de actie van een (miniscule) groep fanatiekelingen om stickers te plakken op auto’s die door hen als ‘slecht voor het milieu’ bestempeld werden, ging met net iets te ver ! "ObjectiveLessEmission.org" is het webadres gewijd aan de actievoerders, Hun doel ? Voertuigen die weinig CO2 uitstoten ‘belonen’ met een groene sticker, en voertuigen die te vervuilend zijn een rood exemplaar aansmeren. De norm die gehaald moet worden? 150g CO2 per km. Andere uitgestoten deeltjes maken eveneens deel uit van materies die als “aanvaardbaar” beschouwd worden. Ik vind nochtans dat het gelijkschakelen van CO2 en deze fijne stofdeeltjes op niets slaat. Een dieselmotor die bijvoorbeeld 140g CO2 uitstoot en dus een ‘proper’ label krijgt, verdient dit classement volgens mij niet zonder een filter voor fijne stofdeeltjes. Waarom? Omdat door de afwezigheid van deze filter het roet van diesel zich kan omzetten in een gevaarlijk gif voor de longen van alle burgers, kinderen eerst. Daarbij houden deze fervente milieuweldoeners geen rekening met een nochtans belangrijk feit : een grote wagen (zelfs een 4x4) die 200g CO2 uitstoot maar die slechts 10.000 km per jaar aflegt, zal minder vervuilen dan een stadswagen die misschien maar 120g CO2 uitstoot, maar die wel 20.000 km per jaar op de kilometerteller zet. Ten slotte moet je ook in gedachten houden dat auto’s slechts 10% van alle CO2 uitstoot veroorzaken. Hebben deze ecologisten thuis allemaal een milieuvriendelijke oplossing voor hun verwarmingsketel ? Gaan zij nooit op reis met het vliegtuig ? Het persagenschap Belga verspreide gisteren dit bericht : « Voor de krokusvakantie zijn zonnige vakantieoorden steeds populairder. De Canarische eilanden en de Spaanse kust zijn de koplopers. De meest geboekte citytrips gaan naar Praag en Budapest, de populairste exotische bestemming is de Dominicaanse Republiek. En hoe denk je dat al deze mensen op hun droombestemming geraken ? Dus, ja, laat ons allemaal samen een inspanning doen om minder te vervuilen en, in de mate van het mogelijke, auto’s kopen die minder energie verbruiken. En natuurlijk moeten de constructeur eraan blijven werken om meer propere motoren te maken, die ook nog betaalbaar blijven voor het grote publiek. Maar laat ons niet steeds dezelfde ‘makkelijke’ groep viseren. Jan. 25
	Vinciwrote: Dag 7 : Mannen en machines Gisteren had ik het nog over de moto-stands, die fantastische bolides voorstellen… naast mooie meiden die het merk een gezicht geven. Vandaag, met het risico als eeuwige macho door te gaan (die ik niet ben, ik verzeker het je!) , zijn het net deze ambassadrices die tussen zich tussen de wagens begeven waar ik het wil over hebben. Wat immers misschien niet altijd even duidelijk zichtbaar is voor (toegegeven, overwegend mannelijke) bezoekers, is dat deze hostessen in twee categoriën kunnen ingedeeld worden : figuranten of actrices, rollen die maar heel zelden verwarrend zijn. De ‘figuranten’? Zij zijn echte schoonheden en vergezellen de auto’s die het meest in de kijker staan op de stand. Achter het stuur, op de motorkap, op de kofferbak of flanerend rond de auto’s… je moet de dames hun talent en moed erkennen om stoïcijns te blijven onder de blikken van al die mannelijke aanbidders van gracieuse vormen. Het salon in Brussel is in dat opzicht dan nog bij de ‘braafste’. Ik kan je verzekeren dat de salons in Tokio, Parijs of Genève meer lijken op een schoonheidswedstrijd dan op een autosalon. Maar Bologne steekt iedereen de loef af, want die mooie Italiaanse modellen kunnen toch alleen meer vergezeld worden door even bevallige dames? Die andere categorie, de ‘actrices’? Geen sprake meer van stilzwijgende beauties. Deze dames ontvangen je op de stand, informeren je over de verschillende modellen en het merk, geven advies, gidsen je door de stand… Met charme en professionaliteit worden ze ingezet om het zakencijfer te boosten. En de mannen in dit verhaal ? En dan heb ik het over zij die bekeken worden, niet zij die kijken… Ah ! Dames, deze vraag is helemaal terecht! Want hoezeer ik de flanerende dames tussen de auto’s apprecieer, zie ik niet in waarom enkele stoere binken zouden misstaan tussen schattige stadswagens. Hoewel, als je erover nadenkt, vind je makkelijk enkele mannelijke "ambassadeurs" van de verschillende merken… Met het kleine verschil – ik beken – dat het dan altijd over raadgevers en verkopers gaat en bijna nooit over mannequins die uitdagende poses aannemen op de motorkap van een blinkend sportmodel. En dan sta ik verstomd! Waarom eigenlijk niet, wetende dat studies aantonen dat steeds meer vrouwen hun eigen auto kiezen en kopen. Waarom krijgen zij dan niet dat leuke extraatje, dat esthetisch supplementje van mannen en machines ? Waarom zou dat belachelijk zijn ? Ben je een beetje macho misschien ? Jan. 23

Vinci * @ Autosalon 2008

Profile

Vinci

WEDSTRIJD

Photos

Praktisch

Nieuwtjes, opinies & actua vanaf het Salon

Video